Over mezelf

Alle kinderen hebben, elk door hun manier van zijn, heel wat uitdagingen gegeven in mijn ouderschap en hebben mij uitgenodigd te kijken naar wat nodig was voor hén. Ze hebben me algaandeweg geleerd dat ‘goed genoeg ouderschap’  voldoende is. 


Werkgebied

Op werkgebied heb ik steeds rond het kind gewerkt. Mijn basisopleiding is sociaal verpleegkundige aangevuld met heel wat bijscholingen (gezinssystemen, contextuele hulpverlening)  en opleidingen, oa in Nederland waar ik mijn opleiding als biografisch ouderschapscoach genoot (Instituut voor Biografiek , Driebergen).

Ik startte mijn beroepscarrière als sociaal verpleegkundige bij Kind en Gezin. Later kon ik aan de slag in het CKG (Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning) St. Clara te Brugge.


Over mezelf

Ik ben opgegroeid in een gezin van 6 kinderen, als tweede in de rij. Een terugblik leert me dat ik een vrij onbezorgde jeugd heb gekend, wel met enkele akkefietjes maar niet te erg. Van mijn ouders kregen we heel wat kansen. We mochten heel wat hobby’s en vakanties doen en kregen voldoende studiekansen. Ik zal het mijn ouders niet altijd gemakkelijk gemaakt hebben maar ik ben hen dankbaar voor de vele kansen die ik kreeg.


29 jaar geleden startte mijn ouderschap bij de geboorte van mijn oudste, Eva, met daarna Tom, Ruth en Nathan. Heel veel later rolde ik in de rol van plusouder en pleegouder. 

Ze zijn uitgevlogen nu en het is fijn te zien dat elk kind zijn leven kan in handen nemen, elk op hun eigenste manier………kinderen uit eenzelfde gezin, gelijklopend opgevoed maar o zo verschillend! Naar hen kijken en van op afstand volgen,  blijft boeiend.


Doorheen het ouderschap, doorheen het dagdagelijkse leven waren er ook verlieservaringen, grote en kleine...

verlieservaringen inherent aan het leven, hoe je ermee omgaat, wordt ons niet geleerd. Het komt op ons pad en je doet maar wat...….

Verlieservaringen hebben me geleerd mijn eigen krachten te zoeken en te vinden, hebben me geleerd om het leven dankbaar te zijn voor de groeikansen die het mij heeft gegeven.





Nadien maakte ik de overstap naar een thuisbegeleidingsdienst vanuit Bijzondere Jeugdzorg waar ik vijf jaar werkzaam was. Nog later kwam ik terecht in een CIG (Centrum voor Integrale gezinszorg) waar ik jongvolwassen ouders bijstond in hun ouder-zijn. Sinds een 8-tal jaar en tot op heden ben ik tewerkgesteld bij Pleegzorg Oost-Vlaanderen. 

Rouw- en verliesbegeleiding was mij reeds bekend van in mijn opleiding tot sociaal verpleegkundige. Mijn stages en werk brachten mij in contact met de stervende mens en zijn omgeving, een thema, een levensfase waar ik steeds een bijzondere aandacht voor had en dit in de toekomst opnieuw wil opnemen.

Ervaringen met persoonlijke verliezen en rouw gaven me de stimulans om  daar iets mee te doen ten aanzien van anderen. Dit leidde tot het volgen van enkele bijscholingen (oa bij Marc Michiels, één van de co-auteurs van het boek 'Leven met Gemis') en  de opleiding 'Rouw- en verliesconsulente.

Het werken met  ouders, vaak in complexe situaties, heeft me geleerd dat het de moeite waard blijft te investeren in  ‘goed genoeg ouderschap'.

Rouwen heeft me

doen ontdekken

dat het de ommezijde

van liefde is

© 2019. Hilde Van Hecke.